Роберт Дэ Ніра: Жыццё, творчасць і сакрэты акцёрскага майстэрства
- Уводзіны: Феномен Роберта Дэ Ніра ў сусветным кінематографе
- Раннія гады і станаўленне акцёра
- Метад акцёрскай ігры: Поўнае пераўвасабленне
- Супрацоўніцтва з Марцінам Скарсэзэ: Кінашэдэўры
- Знакавыя ролі і незвычайныя вобразы
- Узнагароды і прызнанне
- Спробы ў рэжысуры і прадзюсаванні
- Позняя кар’ера: Рознабаковасць таленту
- Уплыў на наступныя пакаленні акцёраў
- Заключэнне: Незгасальная зорка Роберта Дэ Ніра
Роберт Дэ Ніра з’яўляецца адным з найвялікшых і найбольш уплывовых акцёраў свайго пакалення, чыё імя трывала асацыюецца з эрай “Новага Галівуду” і глыбокімі, трансфармацыйнымі ролямі. Калі я ўпершыню ўбачыў яго ў “Таксісце”, я быў проста ўражаны інтэнсіўнасцю і рэалістычнасцю яго ігры. Гэты выдатны акцёр здолеў стварыць цэлую галерэю незабыўных персанажаў, якія дагэтуль застаюцца эталонам для многіх. Яго ўклад у развіццё кінамастацтва неверагодны, і сёння мы паглыбімся ў гісторыю яго поспеху, разгледзім ключавыя этапы кар’еры і паспрабуем зразумець, у чым жа сакрэт ягонага незвычайнага таленту.
Раннія гады і станаўленне акцёра
Роберт Энтані Дэ Ніра-малодшы нарадзіўся 17 жніўня 1943 года ў Нью-Ёрку, у сям’і мастакоў. Яго бацька, Роберт Дэ Ніра-старэйшы, быў вядомым абстракцыяністам, а маці, Вірджынія Адмірал, таксама займалася мастацтвам. Яго дзяцінства прайшло ў раёнах Грынвіч-Вілідж і Літл-Італіі на Манхэтэне. Бацькі разышліся, калі Роберту было ўсяго два гады.
У юнацтве Дэ Ніра быў сарамлівым і нават атрымаў мянушку “Бобі Малако” за свой бледны твар. Ён кінуў школу ў 16 гадоў, каб цалкам прысвяціць сябе акцёрскаму мастацтву. Вучыўся ў такіх паважаных установах, як Stella Adler Conservatory і Lee Strasberg’s Actors Studio, дзе спасцігаў тонкасці “метаду”. Гэты перыяд адыграў вырашальную ролю ў фарміраванні яго ўнікальнага стылю.
Метад акцёрскай ігры: Поўнае пераўвасабленне
Роберт Дэ Ніра шырока вядомы сваім глыбокім падыходам да роляў, які часта апісваюць як метад акцёрскай ігры. Гэта не проста ігра на сцэне або перад камерай; гэта поўнае пагружэнне ў персанажа, спроба “стаць” ім.
Я памятаю, як чытаў пра яго падрыхтоўку да ролі Джэйка ЛаМоты ў фільме “Шалёны бык”. Ён не толькі праходзіў інтэнсіўныя трэніроўкі па боксе з самім ЛаМотам, але і набраў больш за 27 кілаграмаў вагі, каб дакладна адлюстраваць фізічныя змены свайго героя на розных этапах жыцця. Гэта неверагодная адданасць прафесіі!
Іншы прыклад яго “метаду” – праца таксістам у Нью-Ёрку перад здымкамі “Таксіста”. Такія падыходы дазваляюць яму прыўнесці ў ролі незвычайную праўдзівасць і эмацыйную глыбіню.
This image is a fictional image generated by GlobalTrendHub.
Супрацоўніцтва з Марцінам Скарсэзэ: Кінашэдэўры
Немагчыма гаварыць пра Роберта Дэ Ніра і не ўзгадаць яго легендарнае супрацоўніцтва з рэжысёрам Марцінам Скарсэзэ. Іх партнёрства пачалося з фільма “Злыя вуліцы” ў 1973 годзе і прывяло да стварэння шэрагу культавых фільмаў, якія ўвайшлі ў залаты фонд сусветнага кінематографа.
Сярод іх такія шэдэўры, як “Таксіст” (1976), “Нью-Ёрк, Нью-Ёрк” (1977), “Шалёны бык” (1980), “Кароль камедыі” (1982), “Слаўныя хлопцы” (1990), “Мыс страху” (1991), “Казіно” (1995) і “Ірландзец” (2019). Гэтыя фільмы часта даследавалі цёмныя бакі чалавечай натуры, паказваючы складаных, а часам і непрыемных персанажаў, якіх Дэ Ніра ўвасабляў з неверагодным майстэрствам.
Іх сумесныя працы не проста фільмы, а сапраўдныя выказванні пра жыццё, гвалт, веру і мараль. Мне здаецца, што менавіта ў фільмах Скарсэзэ талент Дэ Ніра раскрыўся найбольш поўна і ярка.
Знакавыя ролі і незвычайныя вобразы
За сваю доўгую кар’еру Роберт Дэ Ніра стварыў шмат запамінальных вобразаў. Адна з яго першых значных роляў, за якую ён атрымаў “Оскар” як лепшы акцёр другога плана, была роля маладога Віто Карлеонэ ў фільме “Хросны бацька 2” (1974). Гэта быў смелы крок – сыграць персанажа, якога ў першай частцы геніяльна ўвасобіў Марлон Бранда. Але Дэ Ніра справіўся бліскуча, дадаўшы новыя грані да вобраза.
Роля Трэвіса Бікла ў “Таксісце” паказала яго здольнасць перадаваць унутраныя пакуты і адчужанасць. Джэйк ЛаМота ў “Шалёным быку” – гэта ўвасабленне самаразбурэння і лютасці, за што ён заслужана атрымаў свой першы “Оскар” за галоўную ролю.
Але Дэ Ніра не абмяжоўваўся толькі драматычнымі і крымінальнымі ролямі. Ён выдатна праявіў сябе ў камедыях, напрыклад, у фільмах “Уцёкі апоўначы” (1988), “Аналізуй гэта” (1999) і “Знаёмства з бацькамі” (2000). Гэтая разнабаковасць сведчыць аб яго неверагодным акцёрскім таленце.
This image is a fictional image generated by GlobalTrendHub.
Узнагароды і прызнанне
За сваю бліскучую кар’еру Роберт Дэ Ніра атрымаў мноства прэстыжных узнагарод і намінацый. Як ужо згадвалася, у яго дзве прэміі “Оскар” (за “Хроснага бацьку 2” і “Шалёнага быка”) . Ён таксама быў намінаваны на “Оскар” яшчэ сем разоў за такія фільмы, як “Таксіст”, “Паляўнічы на аленяў”, “Абуджэнні”, “Мыс страху”, “Мой хлопец – псіх” і “Забойцы кветкавага месяца”.
Сярод іншых значных узнагарод – “Залаты глобус” (двойчы), прэмія Гільдыі кінаакцёраў за жыццёвыя дасягненні, Прэзідэнцкі медаль Свабоды, а таксама ганаровыя прызы на Венецыянскім і Берлінскім кінафестывалях. Гэты спіс уражвае і падкрэслівае маштаб ягонага ўплыву на сусветнае кіно.
Спробы ў рэжысуры і прадзюсаванні
Роберт Дэ Ніра не толькі выдатны акцёр, але і спрабаваў свае сілы ў рэжысуры і прадзюсаванні. Яго рэжысёрскім дэбютам стаў фільм “Гісторыя з Бронкса” (1993), які быў добра прыняты крытыкамі. Пазней ён зняў яшчэ адну карціну – “Добры пастыр” (2006).
Ён таксама з’яўляецца сузаснавальнікам кінакампаніі TriBeCa Productions і кінафестывалю Tribeca ў Нью-Ёрку, які адыгрывае важную ролю ў падтрымцы незалежнага кіно. Гэтыя крокі паказваюць, што яго інтарэсы ў кінематографе выходзяць далёка за рамкі толькі акцёрскай ігры.
Позняя кар’ера: Рознабаковасць таленту
Нават у сталым узросце Роберт Дэ Ніра працягвае актыўна здымацца, дэманструючы сваю ўніверсальнасць. У апошнія гады ён паспяхова сыграў у такіх фільмах, як “Мой хлопец – псіх” (2012), “Джокер” (2019) і “Ірландзец” (2019), зноў уз’яднаўшыся са Скарсэзэ. Гэтыя ролі пацвердзілі, што яго талент з гадамі не згасае, а толькі набывае новыя адценні.
Ён лёгка пераключаецца паміж рознымі жанрамі – ад сур’ёзных драм і крымінальных трылераў да лёгкіх камедый. Мне асабіста падабаецца, як ён можа быць адначасова пераканаўчым і ў ролі грознага мафіёзі, і ў ролі нязграбнага бацькі. Гэта сапраўды адзнака вялікага акцёра.
Уплыў на наступныя пакаленні акцёраў
Уплыў Роберта Дэ Ніра на сусветнае кіно і, у прыватнасці, на акцёрскае мастацтва цяжка пераацаніць. Яго прыхільнасць да “метаду”, увага да дэталяў і здольнасць цалкам пагрузіцца ў персанажа сталі прыкладам для многіх пачаткоўцаў і ўжо вядомых акцёраў.
Ён падняў планку кінамастацтва на новую вышыню, паказаўшы, наколькі глыбокім і шматгранным можа быць экранны вобраз. Ягоная творчасць вывучаецца ў кінашколах па ўсім свеце, а яго фільмы застаюцца крыніцай натхнення.
У заключэнне хачу сказаць, што Роберт Дэ Ніра – гэта сапраўдная легенда, чыё імя назаўжды ўпісана ў гісторыю кінематографа. Ягоны шлях, ад сарамлівага хлопца з Нью-Ёрка да сусветна прызнанага майстра кіно, натхняе. Роберт Дэ Ніра не проста акцёр, ён – сімвал эпохі, чалавек, які сваім талентам і адданасцю прафесіі змяніў уяўленне пра акцёрскую ігру. Ягоны ўплыў адчуваецца і сёння, і я ўпэўнены, што яго фільмы будуць глядзець і праз многія гады, адкрываючы для сябе геній гэтага неверагоднага артыста.